Gino Riboldi

Significato del nome, origine e statistiche globali

Gino Riboldi — Italian
700K Persone nel mondo
Italia Più diffuso in
anni 1940 Picco di popolarità
Genere
Pubblicità

Gino Riboldi è un nome che combina origini Italiano. Il nome Gino è un nome maschile di origine Italiano. È un ipocoristico di vari nomi terminanti in -gino, ovvero diminutivi di Luigi, Biagio, Eligio, Giorgio e Remigio e anche Angelo (o Angiolo) e Giovanni. Il nome però è popolarmente considerato soprattutto come abbreviazione di Luigino. Soprattutto in passato poteva essere anche un'alterazione di Ghino e Cino, mentre in Piemonte Gina è il tradizionale ipocoristico di Teresa. Il nome è adespota, ovvero non ha santo patrono. L'onomastico può essere festeggiato in corrispondenza del nome di cui costituisce la forma abbreviata, oppure il 1º novembre per la festa di Ognissanti. Il cognome Riboldi: Tipico del milanese e del lodigiano, dovrebbe derivare dal vocabolo tardo latino ribaldus (ribaldo, inteso agli inizi come soldato sprezzante del pericolo, con compiti particolarmente pericolosi ed in un secondo tempo, come brigante). Le prime tracce del nome Riboldus si hanno a Brescia dove Riboldus de Salis era console di Giustizia:"In Cristi nomine. Die dominico secundo intrante mense septembris. In loco contionis Brixie. Horum hominum presentia quorum inferius continentur nomina, dominus Ribaldus de Salis, consul iusticie Brixie, dedit mihi Lafranco de Odolo autenticas attestationes, quas confessus fuit latas fuisse de placito, quod sub se vertebatur, inter Prandones, scilicet Anselmum, Danesium et Graciadeum, ex una parte, et Acerbum de Pospenzo, ex altera, ad perpetuandas et in publicam formam transformandas, verba quarum attestationum continentur in hunc modum. Testes Acerbi contra Prandones. Die sabati ultimo exeunte iunio.", in un atto notarile del 1196, a Milano, un Riboldus Pelluccus viene citato come teste: "Anno dominice incarnacionis millesimo centesimo nonagesimo sexto, undecimo kalendas marcii, indicione quartadecima. Investivit et in suum locum posuit Roxius Pristinarius Guidonem qui dicitur Buzus nomine domine Zaccarie abbatisse monasterii Sancte Margaritte ad partem ipsius monasterii, omnes de civitate Mediolanensi, nominative de libris sex nove monete Mediolanensis, quas Iohannes qui dicitur de Campo de loco Maconago dare debebat eidem Roxio et de quibus denariis erat fideiussor et debitor post terminum Oldratus qui dicitur Borgarus de loco Veglantino, per brevem factum millesimo centesimo nonagesimo tertio, undecimo die aprilis, indicione undecima, quem brevem ibi reddidit eidem Guidoni ad partem ipsius domine abbatisse. Quos denarios ipse Roxius confessus fuit se accepisse ab eodem Guidone ex parte ipsius domine abbatisse, et quos denarios ipsa domina abbatissa solvit de pretio terre quam emit ad partem ipsius monasterii ab eodem Iohanne de Campo, ita ut ipsa domina abbatissa seu ipsum monasterium per omnia habeat illud idem ius et actiones in ipsis Iohanne et Oldrato et in eorum rebus pro defensione ipsius terre, quod et quas ipse Roxius usque modo habebat pro exigendis ipsis denariis. Quia sic inter eos convenit. Actum in suprascripta civitate. Interfuerunt Martinus et Otto qui dicuntur de Baregazo et Landulfus Ferrari et Riboldus qui dicitur Pelluccus rogati testes.Ego Rogerius qui dicor Palliarius notarius sacri palatii tradidi et scripsi.". Un Riboldus sacerdote e praepositus lo troviamo nel 1312 nella Pieve di Nembro (BS). Gino è un nome molto conosciuto, portato da circa 700K persone nel mondo, con la maggiore concentrazione in Italia. Il nome Gino ha raggiunto il massimo della popolarità negli anni 1940.

Etimologia e Origine

Nome: Gino

Italiano

È un ipocoristico di vari nomi terminanti in -gino, ovvero diminutivi di Luigi, Biagio, Eligio, Giorgio e Remigio e anche Angelo (o Angiolo) e Giovanni. Il nome però è popolarmente considerato soprattutto come abbreviazione di Luigino. Soprattutto in passato poteva essere anche un'alterazione di Ghino e Cino, mentre in Piemonte Gina è il tradizionale ipocoristico di Teresa. Il nome è adespota, ovvero non ha santo patrono. L'onomastico può essere festeggiato in corrispondenza del nome di cui costituisce la forma abbreviata, oppure il 1º novembre per la festa di Ognissanti.

Cognome: Riboldi

Italiano

Tipico del milanese e del lodigiano, dovrebbe derivare dal vocabolo tardo latino ribaldus (ribaldo, inteso agli inizi come soldato sprezzante del pericolo, con compiti particolarmente pericolosi ed in un secondo tempo, come brigante). Le prime tracce del nome Riboldus si hanno a Brescia dove Riboldus de Salis era console di Giustizia:"In Cristi nomine. Die dominico secundo intrante mense septembris. In loco contionis Brixie. Horum hominum presentia quorum inferius continentur nomina, dominus Ribaldus de Salis, consul iusticie Brixie, dedit mihi Lafranco de Odolo autenticas attestationes, quas confessus fuit latas fuisse de placito, quod sub se vertebatur, inter Prandones, scilicet Anselmum, Danesium et Graciadeum, ex una parte, et Acerbum de Pospenzo, ex altera, ad perpetuandas et in publicam formam transformandas, verba quarum attestationum continentur in hunc modum. Testes Acerbi contra Prandones. Die sabati ultimo exeunte iunio.", in un atto notarile del 1196, a Milano, un Riboldus Pelluccus viene citato come teste: "Anno dominice incarnacionis millesimo centesimo nonagesimo sexto, undecimo kalendas marcii, indicione quartadecima. Investivit et in suum locum posuit Roxius Pristinarius Guidonem qui dicitur Buzus nomine domine Zaccarie abbatisse monasterii Sancte Margaritte ad partem ipsius monasterii, omnes de civitate Mediolanensi, nominative de libris sex nove monete Mediolanensis, quas Iohannes qui dicitur de Campo de loco Maconago dare debebat eidem Roxio et de quibus denariis erat fideiussor et debitor post terminum Oldratus qui dicitur Borgarus de loco Veglantino, per brevem factum millesimo centesimo nonagesimo tertio, undecimo die aprilis, indicione undecima, quem brevem ibi reddidit eidem Guidoni ad partem ipsius domine abbatisse. Quos denarios ipse Roxius confessus fuit se accepisse ab eodem Guidone ex parte ipsius domine abbatisse, et quos denarios ipsa domina abbatissa solvit de pretio terre quam emit ad partem ipsius monasterii ab eodem Iohanne de Campo, ita ut ipsa domina abbatissa seu ipsum monasterium per omnia habeat illud idem ius et actiones in ipsis Iohanne et Oldrato et in eorum rebus pro defensione ipsius terre, quod et quas ipse Roxius usque modo habebat pro exigendis ipsis denariis. Quia sic inter eos convenit. Actum in suprascripta civitate. Interfuerunt Martinus et Otto qui dicuntur de Baregazo et Landulfus Ferrari et Riboldus qui dicitur Pelluccus rogati testes.Ego Rogerius qui dicor Palliarius notarius sacri palatii tradidi et scripsi.". Un Riboldus sacerdote e praepositus lo troviamo nel 1312 nella Pieve di Nembro (BS).

Pubblicità

Distribuzione Geografica

Il nome Gino è diffuso in tutto il mondo, con le maggiori concentrazioni nei seguenti paesi:

Italia 77%
Argentina 23%

Popolarità nel Tempo

Popolarità del nome Gino per decade, basata sui dati di registrazione anagrafica:

1900s
1910s
1920s
1930s
1940s
1950s
1960s
1970s
1980s
1990s
2000s
2010s
2020s
Pubblicità

Personaggi Famosi di nome Gino Riboldi

Le persone elencate condividono questo nome. Elencate a scopo informativo. Fonte: Wikipedia.

Numerologia

Secondo la numerologia pitagorica, ogni lettera di un nome ha un valore numerico. Ecco i numeri chiave per Gino Riboldi:

6
Numero dell'Espressione

Cura e responsabilità. Associato all'affetto, ai valori familiari e a un forte senso del dovere.

3
Numero dell'Anima

Creatività ed espressione. Associato a talento artistico, ottimismo e socievolezza — un comunicatore naturale.

3
Numero della Personalità

Creatività ed espressione. Associato a talento artistico, ottimismo e socievolezza — un comunicatore naturale.

La numerologia è una tradizione culturale per esplorare il simbolismo dei nomi. I risultati sono a scopo ricreativo.

Domande Frequenti

Qual è l'origine del nome Gino?
Il nome Gino ha origine Italiano. È un ipocoristico di vari nomi terminanti in -gino, ovvero diminutivi di Luigi, Biagio, Eligio, Giorgio e Remigio e anche Angelo (o Angiolo) e Giovanni. Il nome però è popolarmente considerato soprattutto come abbreviazione di Luigino. Soprattutto in passato poteva essere anche un'alterazione di Ghino e Cino, mentre in Piemonte Gina è il tradizionale ipocoristico di Teresa. Il nome è adespota, ovvero non ha santo patrono. L'onomastico può essere festeggiato in corrispondenza del nome di cui costituisce la forma abbreviata, oppure il 1º novembre per la festa di Ognissanti.
Quando è stato più popolare il nome Gino?
Il nome Gino ha raggiunto il suo picco di popolarità negli anni 1940.
Qual è l'origine del cognome Riboldi?
Il cognome Riboldi ha origine Italiano. Tipico del milanese e del lodigiano, dovrebbe derivare dal vocabolo tardo latino ribaldus (ribaldo, inteso agli inizi come soldato sprezzante del pericolo, con compiti particolarmente pericolosi ed in un secondo tempo, come brigante). Le prime tracce del nome Riboldus si hanno a Brescia dove Riboldus de Salis era console di Giustizia:"In Cristi nomine. Die dominico secundo intrante mense septembris. In loco contionis Brixie. Horum hominum presentia quorum inferius continentur nomina, dominus Ribaldus de Salis, consul iusticie Brixie, dedit mihi Lafranco de Odolo autenticas attestationes, quas confessus fuit latas fuisse de placito, quod sub se vertebatur, inter Prandones, scilicet Anselmum, Danesium et Graciadeum, ex una parte, et Acerbum de Pospenzo, ex altera, ad perpetuandas et in publicam formam transformandas, verba quarum attestationum continentur in hunc modum. Testes Acerbi contra Prandones. Die sabati ultimo exeunte iunio.", in un atto notarile del 1196, a Milano, un Riboldus Pelluccus viene citato come teste: "Anno dominice incarnacionis millesimo centesimo nonagesimo sexto, undecimo kalendas marcii, indicione quartadecima. Investivit et in suum locum posuit Roxius Pristinarius Guidonem qui dicitur Buzus nomine domine Zaccarie abbatisse monasterii Sancte Margaritte ad partem ipsius monasterii, omnes de civitate Mediolanensi, nominative de libris sex nove monete Mediolanensis, quas Iohannes qui dicitur de Campo de loco Maconago dare debebat eidem Roxio et de quibus denariis erat fideiussor et debitor post terminum Oldratus qui dicitur Borgarus de loco Veglantino, per brevem factum millesimo centesimo nonagesimo tertio, undecimo die aprilis, indicione undecima, quem brevem ibi reddidit eidem Guidoni ad partem ipsius domine abbatisse. Quos denarios ipse Roxius confessus fuit se accepisse ab eodem Guidone ex parte ipsius domine abbatisse, et quos denarios ipsa domina abbatissa solvit de pretio terre quam emit ad partem ipsius monasterii ab eodem Iohanne de Campo, ita ut ipsa domina abbatissa seu ipsum monasterium per omnia habeat illud idem ius et actiones in ipsis Iohanne et Oldrato et in eorum rebus pro defensione ipsius terre, quod et quas ipse Roxius usque modo habebat pro exigendis ipsis denariis. Quia sic inter eos convenit. Actum in suprascripta civitate. Interfuerunt Martinus et Otto qui dicuntur de Baregazo et Landulfus Ferrari et Riboldus qui dicitur Pelluccus rogati testes.Ego Rogerius qui dicor Palliarius notarius sacri palatii tradidi et scripsi.". Un Riboldus sacerdote e praepositus lo troviamo nel 1312 nella Pieve di Nembro (BS).
Quanto è diffuso il cognome Riboldi?
Il cognome Riboldi è condiviso da circa 8K persone nel mondo.
Pubblicità